Stormachtige rugbytrip voor Eilandhoppers & Friends

Terwijl ik in foetushouding opgekruld op de achterbank van Theuns leaseauto lig prober ik een titel voor dit stukje te verzinnen maar de slaap overmant me dus, kom ik niet verder dan ‘Zon, zee, zand en strand, Bier, BBQ, ballen en buien’ en dat rijmt niet eens goed. Het is nu maandagnacht, en waar kan je beter een stukje schrijven dan op je werk en dan heb ik ook meteen een betere titel. Drie jaar bestaan wij als Eerste Flakkees Rugby Club Eilanders nou en ook voor de 3e keer trok een een aantal spelers naar het grootste strandrugbytoernooi ter wereld op Ameland. De voorpret op vrijdag begon met het begroeten van onze vrienden van RC Wageningen waarmee we de kampeerboederij deelden en die voor een pastamaaltijd hadden gezorgd. De nieuwkomers op Ameland, Joost, Sven en Theun, doorstonden de whiskeytest met vlag en wimpel, de tourpolo’s, mede mogelijk gemaakt door Kitbestellen.nl werden trots aangetrokken en daarna was het tijd om te bepalen wie er met Ut Tuugje naar de eerste feestavond in de grote tent op het strand mocht. Omdat Spartaspeler Dennis voor het tweede jaar de Eilanders kwam versterken en hij ook al had bijgedragen aan de eerste overwinning van de Eilanders op de Overkanters kreeg hij tot zijn grote verbazing het enigszins aan slijtage onderhevige jasje omgehangen en een zeer bijzonder mixdrankje voorgeschoteld. Maar daarna ging het al snel richting de 1e feestavond.

Traditioneel kwamen de Eilanders zaterdagochtend slecht op gang na met kleine oogjes net op tijd voor de eerste wedstrijd op veld 12 te zijn aangekomen. Omdat onze beoogde reserves van Spakenburg in geen velden of wegen te bekennen waren bestond het team uit 7 spelers waarvan er 3 hun debuut maakten op het strand. Terwijl de regen gestaag neerdaalde denderden de mannen van RUSH uit Schagen over de Eilanders & Friends heen. Na drie kwartier in de regen te hebben gewacht stond een nog betere tegenstander op het programma, RC waterland 1 met een aantal spelers uit de Ereklasse. Toch werd er nu al een stuk beter verdedigd en ook aanvallend konden er een aantal speldenprikken worden uigedeeld . Toch ging ook deze pot verloren. Maar de stijgende lijn was ingezet en de eerste die de dadendrang van de afscheid nemende captain Joost en zijn mannen moest ondergaan was RC Groningen 2. In een op en neergaande wedstrijd wisten o.a. Steven en Dennis te scoren. Groningen drukte het ovaal ook twee keer maar met 12-8 ging de overwinning toch naar de Eilanders. Het volgende slachtoffer zouden de Hornets uit Den Haag worden en net toen Spakenburg richting strand toog om voor de broodnodige reserves te zorgen begon het zo hard te regenen en waaien dat goed rugby haast onmogelijk werd. Omdat ook de veiligheid van de spelers niet langer gewaarborgd kon worden besloot de toernooileiding om een pauze van een half uur in te lasten.
De meeste spelers verzamelden zich in de feesttenten waar het al snel gezellig druk was, de eerste liederen klonken en het bier begon te vloeien. Een uur later kwam dan het verlossende bericht dat vooral vanwege de harde wind verder spelen geen zin meer had. Tussen een paar buien door werd de fiets gepakt en dook iedereen onder een verwarmende douche op de boerderij. Na de prima BBQ was het tijd voor spelletjes en liedjes waarbij Robert voorop ging in de fysieke uitdagingen en Tim in de, tja hoe zal ik het noemen, opzienbarende uitdagingen. Tegen een uurtje of 10 was iedereen uitdost in het thema van Wageningen, namelijk aangespoeld, en gingen de Robinson Crusoe’s, Little Pony’s, Meerminnen enz richting feesttent waar bands en DJ’s tot diep in de nacht voor een geweldige sfeer zorgden samen met een paar duizend rugbyers, fans en locals.

Op zondag was het weer opgeklaard, de teams ingedeeld naar de uitslagen van zaterdag en de oogjes nog kleiner. Maar net als vorig jaar presteerden de Eilanders ook op zondag een stuk beter. Het scheelde ook al dat er een tweetal reserves was, Tim die op zaterdag nog referee was geweest en Wageningen legende Kaat. Er werd nu veel meer overgespeeld, tackles werden afgemaakt, achtervolgingen ingezet en tries gescoord. We begonnen met een mooie overwinning op Waterland 2, met o.a. scores van Robert en Joost en dachten daarna ruim een uur pauze te hebben. Maar de toernooileiding was door het uitvallen van printer en internet de kluts behoorlijk kwijt en zo moesten we al na een kwartier aantreden tegen het sterke AAC uit de hoofdstad. Omdat een aantal spelers nog onderweg naar veld 4 was vroegen we de dichtsbijzijnde ploeg om hulp en gelukkig was ERC ’69 uit Enschede bereid een aantal spelers te leveren. De Amsterdammers kwamen al snel voor met twee tries maar we vochten dapper terug. Helaas bleek na twee keer 6 minuten de stand in hun voordeel te hebben uitgepakt, geen schande tegen de latere winnaar van de Bowl. De laatste poulewedstrijd was tegen de Wasps uit Nijmegen en hier werd het sterke spel doorgezet, scoorden o.a. Aaron en Steven maar vooral de teameffort van alle spelers zorgde voor de overwinning en een mooie 2e plek in de poule net niet genoeg voor een halve finale. Aaron speelde nog mee met RC Wageningen 2 in hun halve finale tegen Zwolle en Tim viel in als ref bij de andere halve finale tussen AAC en het Duitse Kloppenburg voordat we een aantal finales gingen kijken, wat verdiende biertjes achterover sloegen en nog even het zand van ons af spoelden voor de we veerboot terug pakten richting vasteland. Met 130 teams uit 6 landen was de 20e editie van het Ameland Beach Rugby Festival weer een mooie afsluiting van het wedstrijdseizoen en maken de Eilanders zich nu op voor de Highland Games tijdens het Eindfeest komende zaterdag.

Deze heerlijke rugbytrip was niet mogelijk geweest zonder de medewerking van een aantal mensen die nu dus bedankt gaan worden, Dennis, Sven en Theun die als ‘Friends’ de hop meemaakten. Kaat voor het, meespelen op zondag, Spakenburg voor het niet meespelen op zaterdag (grapje jongens), Rude 77 voor de tekening op de tourpolo, Johan Slui voor de sponsoring, Tim voor de organisatie bij de Eilanders en Marjolein, Niki, Peter en Thijs van RC Wageningen voor alle goede zorgen op de locatie. En natuurlijk de organisatie en alle medewerkers van het Ameland Beach Rugby Festival 2019, volgend jaar zijn we er zeker weer bij.