Slecht één punt hielden de rugbyers van Flakkee over aan de ontmoeting met de Leidse Studenten. Maar het leek zo goed te beginnen ondanks de belegering van het clubhuis van Gouda door een horde gekleurde hesjes. Wat? O, dat waren hardlopers voor de halve marathon. Afijn, toen Chiem als laatste van de 29 spelers zich had aangemeld kon de wedstrijd een minuutje of 10 later beginnen, tenminste……. De Schotse scheidsrechter had zich in de Brexittijdzone vergist en kwam 25 te laat aan waardoor de warming-up een half uur langer duurde maar daarna kon LSRG aftrappen. De Batavieren begonnen voor een ongekend aantal toeschouwers furieus aan de wedstrijd en vooral de mannen met blauwgroene sokken gingen voorop in de strijd. Dennis Cleanfield en voornaamgenoot Both maakten gevaarlijk breaks maar het was uiteindelijk Michiel Stokking die de eerste vijfpunter na 7 minuten over de lijn dook. Captain Aaron Huizer trapte de conversie uit een moeilijke hoek raak en het publiek ging er nog eens lekker voor staan al dan niet met een glas gerstenat in de hand. De Studenten stonden constant onder druk en aan Batavierenkant viel één speler op, een Roemeense debutant van de Eilanders. Hij maakte breaks, tackelde erop los, gaf ‘up and unders’ op zichzelf en gaf af en toe ook nog een zieke pass. Zijn prima spel beloonde Ivan Ionut met een try na de zoveelste ‘pick and go’ in de 19e minuut.

Het is dat het vizier vooral bij passing en vangen niet op scherp stond anders was er voor de 30e minuut allang weer gescoord, maar toen was het de Zuid-Afrikaanse Hooker die namens de Dordtsche Rugby Club speelt die aan het einde van een prima lijn het ovaal voor de derde keer kon drukken. Huizer, kickte de bal voor de twee keer op de paal en er leek er geen vuiltje aan de lucht. De studenten waren nog geen één keer in onze 22 meter geweest en elke poging om een break te maken werd o.a. door scrum-half Martijn Hansen, fullback Chiem van Woerkom of één van de andere 13 andere giganten ongedaan gemaakt.
Maar helaas sloop de lamlendigheid in het spel. Domme foutjes en uiteindelijk drie gemiste tackles zorgden een kwartier voor rust voor de eerste Leidse try, die ook nog geconverteerd werd. Maar nog was de stemming langs de lijn uitstekend en werd er aanvallend gespeeld. Fly-half Willem van Ginneken zette de centers veelvuldig aan het werk maar de bal kwam helaas niet bij de wingers. De studenten bleken snelle leerlingen want de aanvallen van onze zware, maar daarom niet minder knappe, voorwaartsen wisten ze telkens de neutraliseren. En net toen we dachten met een comfortabele voorsprong de rust in te gaan onderschepte een toekomstige advocaat, notaris, dokter of eeuwige collegebankhanger een slechte pass en tekende voor de tweede Leidse try. Met de conversie raak was de voorsprong geslonken tot 3 punten; 17-14.


Coach Darren Flynn had zoveel reserves dat bijna het hele team gewisseld kon worden en aangezien iedereen speeltijd krijgt bij de Batavieren bleven alleen sleutelposities staan. Met vooral bijna een geheel vernieuwd pack trapte de Puzzelploeg af en trok ten aanval. Maar het noodlot sloeg al snel weer toe. Turn over, gemiste tackle en de center van de paarshemden ging op een zekere try af, echter…. daar was als een duveltje uit een doosje Van Woerkom die 3 meter voor de trylijn een gave tackle maakte, om dan toe te moeten zien dat de support van de gasten beter was dan die van de Batavieren en voor de eerste keer nam LSRG een voorsprong. Het publiek begon zich er nu meer mee te bemoeien en een ietsjepietsje late tackle van een Gloriaan kon op instemmend gejuich rekenen. Jeroen Spekl maakte met zijn ‘spaghettibenen’ (eigen woorden) een prima break en ook Ivan en Huizer braken door de linies maar werden door de attente studenten gestuit. Met Barry Advokaat was er meer snelheid op de wing gekomen maar hij moest meer en meer verdedigend werk verzetten want het tij begon te keren, leek het. Maar op de flankerpositie stond nog steeds Paul van Es en met zijn niet aflatende inzet wist hij puur op karakter de vierde en bonustry te scoren, overigens prachtig vastgelegd in de foto’s van Bonar Pardede waarvan de link hieronder volgt. Huizer trapte de conversie raak en nu was het zaak de bal in de ploeg te houden gedurende 30 minuten. Dat ging prima de eerste 10 minuten met geweldige acties van Corné van Eck die op de rug klom van een bonkige student en Marcel Versluis die overal in het voorwaartse werk te vinden was. Met nog een kwart te gaan leidde slordig balverlies in de rucks tot het gelijktrekken van de stand door LSRG. OK, 24-24 dat laat toch nog mogelijkheden open en er o.a. Gert Jaap Mooij, Smal en weer Ivan waren een beter lot beschoren maar stranden in schoonheid nog voor de 22 meter. Toch sloeg het noodlot in de eindfase toe en wisten de gasten in de laatste 5 minuten twee tries te drukken na domme blunders waardoor bij coach Flynn het besef blijft dat er werk aan de winkel is. Eindstand 24-38.


Ut Tuugje was voor Martijn Hansen die zonder de wapperende manen net zoveel tackles maakte als Faf de Klerk. Omdat Aaron Huizer Het Blauwe Ding was vergeten zal hij de volgende wedstrijd gesierd worden met Het Zwarte Ding der Schaamte en een passende straf. Gelukkig bleek er jaren geleden een soort Blauwe Ding door Dordrecht-voorganger Emma, of zou het nog Reeland zijn geweest, aan Gouda te zijn geschonken en werd die uit het clubhuis gehaald zodat Ivan de Verschrikkelijke de eerste Oost-Europeaan na Andrey Karkls werd die de eer te beurt viel ‘de woorden te zeggen’.
Alle supporters, en dat waren er heel wat, bedankt voor de steun en Bonar Pardede voor de geweldige foto’s die hier te zien zijn.